EUDR nie jest regulacją ograniczoną do siedmiu branż ani do każdego produktu zawierającego drewno, kawę, kakao, olej palmowy, soję, kauczuk lub składnik pochodzenia bydlęcego. To regulacja produktowa: jej analiza powinna zacząć się od ustalenia konkretnego towaru, jego kodu CN oraz treści Załącznika I do rozporządzenia.

Podczas projektów wdrożeniowych widzimy, że firmy często rozpoczynają przygotowania do EUDR od ogólnego pytania: „czy używamy drewna, oleju palmowego lub kauczuku?”. Jednak takie podejście może prowadzić do dwóch przeciwstawnych błędów:

• objęcia procesem EUDR produktów, których regulacja nie dotyczy;
• pominięcia produktów objętych EUDR, ponieważ nie są kojarzone z branżami zwyczajowo łączonymi z regulacją, takimi jak sektor drzewny, meblowy, kawowy lub spożywczy.

Prawidłowe pytanie brzmi inaczej:

Czy konkretny produkt będący przedmiotem importu, wprowadzenia do obrotu, udostępnienia na rynku lub eksportu jest wymieniony w Załączniku I do EUDR — i jak jest klasyfikowany w CN?

Siedem towarów to początek naszej analizy

EUDR obejmuje siedem tzw. towarów odnośnych:

• bydło;
• kakao;
• kawa;
• palma oleista;
• kauczuk;
• soja;
• drewno.

Nie jest to jednak pełna lista produktów objętych regulacją.

Załącznik I może więc obejmować nie tylko drewno, ziarna kawy czy ziarna kakao, ale również określone produkty z drewna, papieru i tektury, meble, czekoladę, określone produkty z kawy, olej palmowy, olej sojowy, wybrane produkty gumowe oraz produkty pochodzenia bydlęcego.

Jednocześnie produkt niewymieniony w Załączniku I nie podlega EUDR wyłącznie dlatego, że zawiera jeden z siedmiu odnośnych towarów. Komisja wskazuje jako przykłady produktów poza zakresem m.in. margarynę zawierającą olej palmowy oraz samochód zawierający opony z kauczuku naturalnego. Pokazuje to, że analiza EUDR powinna być metodyczna, a nie oparta na pierwszym skojarzeniu z nazwą produktu lub branżą.

Załącznik I i kody CN

Produkty objęte EUDR są wskazane w Załączniku I do rozporządzenia (UE) 2023/1115, przede wszystkim poprzez kody CN oraz odpowiadające im opisy produktów.

CN, czyli Nomenklatura Scalona, jest unijną klasyfikacją towarów stosowaną przede wszystkim dla celów celnych i statystycznych. Co do zasady kod CN ma osiem cyfr. Przy imporcie może być dalej rozwinięty do 10-cyfrowego kodu TARIC.

W materiałach Komisji przy niektórych pozycjach występuje także oznaczenie HS, ponieważ CN stanowi rozwinięcie nomenklatury HS. Dla ustalenia zakresu EUDR przedsiębiorstwo powinno jednak klasyfikować produkt według CN, a przy imporcie dodatkowo zweryfikować właściwe środki i kod TARIC.

Ważne: Kod wskazany w Załączniku I nie powinien być analizowany w oderwaniu od opisu produktu oraz jego faktycznego składu, materiału i pochodzenia.

Co również istotne, Załącznik I może posługiwać się kodem na poziomie niższym niż pełne osiem cyfr CN. Nie zmienia to faktu, że dla ustalenia zakresu produkt należy klasyfikować zgodnie z CN oraz odczytywać kod łącznie z opisem i ewentualnym ograniczeniem „ex”.

Co oznacza przedrostek „ex”, którym posługuje się Załącznik I?

Jednym z najważniejszych elementów Załącznika I jest oznaczenie „ex” umieszczone przed danym kodem. Jego rolę należy więc dobrze zrozumieć.

„Ex” oznacza, że EUDR obejmuje tylko część produktów klasyfikowanych pod wskazanym kodem. Aby ustalić zakres, nie wystarczy więc znaleźć podobny numer taryfowy. Należy odczytać kod wraz z pełnym opisem w Załączniku I oraz ustalić, czy dany produkt zawiera towar odnośny wskazany dla tej dokładnej pozycji albo został z niego wytworzony.

Poniższa tabela pokazuje przykłady, w których intuicyjna kwalifikacja produktu może być błędna.

Przykłady odnoszą się do aktualnie obowiązującego Załącznika I oraz wytycznych Komisji. Przed podjęciem decyzji dla konkretnego produktu należy dodatkowo sprawdzić ewentualne zmiany Załącznika I, w tym status aktu delegowanego C(2026) 4920.

Komisja wskazuje wyraźnie, że produkt wymieniony w Załączniku I nie podlega EUDR, jeżeli nie zawiera ani nie został wytworzony z towaru wskazanego w odpowiedniej części załącznika. Dotyczy to np. opony wykonanej wyłącznie z kauczuku syntetycznego czy produktu z bambusa, który nie jest drewnem w rozumieniu EUDR.

Wniosek: kod CN jest konieczny, ale sam nie wystarczy. Należy go zestawić z opisem produktu, oznaczeniem „ex” oraz faktycznym składem, materiałem lub pochodzeniem produktu.

Jak czytać Załącznik I: praktyczna checklista

Poniższy plan działania pozwala ograniczyć ryzyko błędnej kwalifikacji produktu.

1. Zidentyfikuj produkt będący przedmiotem transakcji

Nie zawsze będzie to produkt finalny sprzedawany konsumentowi. Należy uwzględnić również:

• surowce i półprodukty importowane do UE;
• produkty kupowane na potrzeby własnej działalności;
• wyposażenie sklepów, biur i magazynów;
• palety, skrzynie i inne opakowania nabywane jako samodzielne towary;
• materiały papierowe, kartonowe i tekturowe;
• produkty wykorzystywane w produkcji;
• towary sprzedawane lub eksportowane samodzielnie.

Szczególnie istotne są produkty objęte EUDR importowane do UE na potrzeby własnej działalności. Sam import i objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu może powodować obowiązki operatora, nawet gdy towar nie będzie później odsprzedawany, lecz zostanie wykorzystany np. w produkcji, sklepie, biurze albo magazynie. Z naszego doświadczenia wynika, że to częsty przypadek, gdy właśnie pierwsze wyobrażenia o EUDR nie potwierdziły się z metodologiczną analizą wykonaną na potrzeby nowych obowiązków i były często zaskoczeniem dla firm.

2. Ustal właściwy kod CN

Nazwa produktu w ERP, opis handlowy na fakturze czy nazwa marketingowa nie zastępują klasyfikacji CN.

W przypadku wątpliwości warto zweryfikować:

• specyfikację techniczną;
• skład, materiał lub surowiec produktu;
• funkcję i przeznaczenie;
• dokumenty celne;
• klasyfikację stosowaną przy imporcie lub eksporcie;
• dostępne informacje klasyfikacyjne.

3. Sprawdź kod i opis w Załączniku I

Ustal, czy:

• kod CN produktu występuje w Załączniku I;
• opis obejmuje konkretny produkt;
• pozycja zawiera ograniczenie „ex”;
• produkt zawiera właściwy towar odnośny albo został z niego wytworzony;
• znajduje zastosowanie wyłączenie, np. dla opakowania służącego wyłącznie do ochrony lub transportu innego produktu albo produktu wykonanego w całości z materiału, który zakończył cykl życia i w innym przypadku byłby odpadem.

4. Zawsze sprawdź aktualność

Załącznik I i jego praktyczne zastosowanie należy monitorować. W szczególności trzeba uwzględnić:

• zmiany aktów delegowanych;
• aktualne informacje taryfowe;
• zmienione lub dodane kody oraz opisy produktów;
• datę wejścia w życie danej zmiany;
• datę rozpoczęcia stosowania obowiązków dla nowych pozycji.

5. Dopiero potem ustal obowiązki firmy

Samo stwierdzenie, że produkt jest objęty Załącznikiem I, nie kończy analizy. Dopiero potem należy ustalić:

• czy firma importuje produkt, wprowadza go do obrotu, udostępnia na rynku czy eksportuje;
• czy pełni rolę operatora, downstream operatora, tradera albo pozostaje poza zakresem dla danej transakcji;
• jakie dane powinna zgromadzić lub przechowywać;
• czy ma obowiązek złożyć DDS;
• czy konieczna jest zmiana procesu zakupowego, celnego, magazynowego, sprzedażowego lub systemowego.

Najważniejszy wniosek

EUDR nie zaczyna się od pytania:

„Czy działamy w branży drewna, kawy, kakao lub oleju palmowego?”

Zaczyna się od znacznie bardziej precyzyjnego pytania:

Jaki produkt jest przedmiotem konkretnej transakcji, jaki ma kod CN, co mówi o nim Załącznik I oraz czy opis i oznaczenie „ex” rzeczywiście obejmują ten produkt?

Dopiero po przejściu tej ścieżki można racjonalnie ustalić, czy firma powinna prowadzić pełną należytą staranność, złożyć DDS, wdrożyć procedurę dla podmiotu downstream lub tradera albo rzetelnie udokumentować, dlaczego dany produkt pozostaje poza zakresem EUDR.

Jak Quidea wspiera firmy

Quidea pomaga firmom przeprowadzić produktowy screening EUDR, obejmujący:

• przegląd produktów i kodów CN względem aktualnego Załącznika I;
• identyfikację produktów objętych, wyłączonych i wymagających dodatkowej weryfikacji;
• analizę oznaczeń „ex”, składu, materiału oraz źródła towaru;
• analizę importu, eksportu, sprzedaży, zakupów pośrednich i przepływów wewnętrznych;
• ustalenie roli firmy w łańcuchu dostaw;
• przygotowanie matrycy: „in scope / out of scope / do potwierdzenia”;
• rekomendacje dla zakupów, ceł, logistyki, magazynu, sprzedaży, compliance i IT.

Nie zaczynaj EUDR od ankiety wysłanej do wszystkich dostawców. Zacznij od produktu, jego kodu CN, treści Załącznika I oraz realnego modelu transakcji.

Uwaga praktyczna: kod CN jest bowiem punktem wyjścia, nie automatyczną odpowiedzią. Przy pozycjach oznaczonych „ex”, produktach złożonych, opakowaniach, materiałach z recyklingu oraz produktach, które mogą być wykonane z różnych surowców, kwalifikacja powinna uwzględniać kod, opis, materiał, faktyczne pochodzenie oraz model konkretnej transakcji.

Chcesz dowiedzieć się więcej o EUDR – zapraszamy na nasze webinarium 18 września 2026 r. oraz do śledzenia kolejnych wpisów w tym zakresie.

Stan na 8 września 2026 r. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej dla konkretnego produktu ani transakcji.